Buiten adem

Steeds weer moeten er besluiten worden genomen, is er miscommunicatie, gaat er in de uitvoering iets niet volgens afspraak of zijn er incidenten waarop gereageerd moet worden. We hebben als bestuur doelen op de langere termijn, maar we laten ons regeren door de waan van de dag. Hijgend hollen we achter de nieuwste hype en de laatste ontwikkelingen aan.

Belofte
Ik heb het nog eens even nagekeken, maar in minstens drie van mijn eerdere weblogs heb ik u beloofd om later terug te komen op een thema wat ik in die bijdrages aansneed. Heb ik dat gedaan? Welnee: te druk, niet meer aan gedacht, nieuwe zaken die belangrijker leken. Herkent u dat? Dan bent u misschien ook wel zo’n bestuurder buiten adem.

De vervolgvraag is of het erg is. Is het niet gewoon zo dat we in een snel veranderende wereld leven waarin je opdracht als bestuur is om mee te bewegen en in te spelen op alles wat langs komt? Flexibiliteit en ondernemerschap zijn de codewoorden van deze tijd. En dan moet u maar op de koop toe nemen dat deze manier van werken jachtig en vluchtig is.

Stilstaan
Afgelopen week was ik, vanuit mijn dagelijks werk, bij een congres over Leren in Organisaties. Daar vonden veel sprekers wel degelijk dat het niet goed is om alleen maar door te rennen. Stilstaan, om je heen kijken, luisteren naar wat anderen te zeggen hebben – het is allemaal nodig om te kunnen leren en groeien. Het interessante is dat dit tegenwoordig inspanning kost: we kúnnen best langer blijven staan, maar we zijn het nauwelijks meer gewend en daarom vinden we het moeilijk.

Achterover leunen
Juist als bestuurders hebben wij de opdracht om niet alleen te rennen, springen en vliegen. Onze achterban verwacht dat wij de langere lijnen zien, dat we proberen te leren van de uitvoering en dat we daardoor de organisatie weer een stukje beter maken. Bestuurders hebben de taak om, zoals één van de sprekers dat noemde, reflectieve ruimte te creëren. En welk seizoen is er beter geschikt om achterover te leunen en te beschouwen dan de zomer: veel activiteiten staan op een laag pitje, de achterban is op vakantie, het is te warm om te hollen. Gebruik als bestuur de relatieve rust om even op adem te komen en om u heen te kijken: Waar zijn we eigenlijk, wat heeft de afgelopen tijd ons gebracht en wat kunnen we daarvan leren voor de toekomst?

Ik wens u een zomer vol reflectieve ruimte!

Bert van der Sluijs is 49 jaar, getrouwd met Sylvia en sectorhoofd werk & inkomen bij een middelgrote gemeente. Hij is gevraagd penningmeester te worden van Kunstvereniging P.A.C. waar hij cursist is. Wat Bert als nieuw bestuurslid meemaakt leest u in zijn weblog. Bert staat metafoor voor vastzittende besturen in vrijwilligersorganisaties.