Nederlanders zijn anders! Cultuurverschillen en werving

Meer daarover in een leuk boekje genaamd “99 tips voor het omgaan met Nederlanders”. Als je mensen vraagt naar wat de Nederlandse cultuur nou karakteriseert, komen er zaken naar boven als “direct in de communicatie over anderen, indirect in opdrachten en bevelen geven”, “gierig – op de centen”, “doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg”, “onbeleefd”. Dat is nogal wat. Er zijn overigens natuurlijk ook goede punten :-).

Al deze zaken hebben zo hun effect op werving. In Nederland streven non-profit organisaties bijvoorbeeld naar grote hoeveelheden leden en donateurs, bij voorkeur met een maandelijkse gift van enige euro’s per automatische incasso. Typisch “doe maar gewoon”, geen buitengewoon hoge giften. In heel veel landen is de werving echter gericht op grote bedragen, bovenin de bekende 'geef-piramide'.

Loop maar eens een Engels of Amerikaans ziekenhuis of universiteitsgebouw in en je moet eerst langs een niet te missen bord met alle namen van alle sponsoren, soms zelfs inclusief het (torenhoge) bedrag. De Angelsaksische cultuur is dan ook veel meer gericht op het verwerven van grote giften (jargon: Major Donor Fundraising), en de personen die geven laten zich dat graag groot en breed aanleunen, iets waarvan we in Nederland toch echt de wenkbrauwen voor optrekken. Of wat dacht u van het effect van direct? In Amerika – heb ik me laten vertellen – word je bij de politie aangegeven voor bedelen als je mensen op straat aanspreekt voor een donatie of lidmaatschap. En als je Amerikanen op straat naar hun bankrekeningnummer vraagt loop je het risico op een klap in je gezicht. Not done! En dat terwijl er in Nederland bedrijven zijn die zogenaamde 'face to face fundraising' tot hun dagelijks werk hebben gemaakt.
 
Interessant is ook de discussie rondom het aspect “direct in de communicatie”. Is dat zo, zijn we echt zo direct? De bekende 'bedelbrieven' die u als particulier regelmatig ontvangt blinken toch vaak uit in het feit dat ze vooral niet direct zijn. Ondanks het feit dat de acceptgiro in uw bus vergezeld is van een keurige brief met allerlei informatie in folders, boekjes, potloden, kraskaarten en ga zo maar door is de samenvatting simpel te formuleren: mag ik alstublieft geld van u ontvangen? Maar die vraag vindt je niet zo makkelijk terug. En wat dacht u hiervan. Werving American style: kijk maar eens naar dit filmpje (let op, de catch zit aan het einde).