Filantropie 2.0 in 2010

De afgelopen maanden is er binnen de non-profitsector weer reuring rondom het thema Filantropie 2.0. Dat uit zich in discussiebijeenkomsten, borrels, lunches, een heus thema voor een serieus congres en een aantal online activiteiten.

Filantropie 2.0 is als term natuurlijk een beetje geënt op Web2.0. Het klinkt modern, urgent en als iets waar je bij wilt horen. En misschien is dat het ook wel, waar Filantropie 2.0 om gaat. Want alle betrokkenen bij een fondsenwervende organisatie verwachten dat de organisatie die ze steunen meebeweegt op maatschappelijke trends. En dat is niet iets waar de meeste non-profit organisaties in uitblinken. Getuige bijvoorbeeld de discussie over het gebruik van moderne online technologie en ook de roep en de vraag naar nieuwe bestuurders die niet behoren tot de gesettelde white male babyboomers groep.

Waar gaat Filantropie 2.0 dan om? De officiële bewoordingen zijn dat de discussie moet leiden tot het sectorbrede kompas voor betere samenwerking in de Nederlandse filantropie, met concrete doelen en ambities voor "beter goed doen". Zo'n breedsprakige discussie vindt uiteraard ergens zijn oorsprong. En in de basis zijn dat natuurlijk de maatschappelijke veranderingen die de afgelopen jaren hebben plaatsgevonden en de vrees van de fondsenwervende organisaties dat ze mogelijk wel eens een boot aan het missen zouden kunnen zijn.

Een van de meest interessante agendapunten vind ik zelf dat de filantropiesector zelf constateert dat het met de onderlinge samenwerking wel beter kan. En dat is temeer interessant, omdat het Filantropie 2.0 initiatief natuurlijk bedoeld is voor alle non-profit c.q. geldwervende organisaties, maar dat de kar onder andere wordt getrokken de diverse belangenorganisaties.

En van die belangenorganisaties, daar hebben we er wel een paar van. FIN (belangenorganisatie van vermogensfondsen), ISF (belangenorganisatie van lokaal wervende instellingen), NGF (beroepsorganisatie fondsenwervers) en VFI (landelijk wervende goede doelen). En vergeet het CBF en het Keurmerk Goede Doelen niet. Boeiend is ook dat er voor verenigingen geen echte duidelijke brancheorganisatie te vinden is. Duidelijk is dat wie over een ANBI-kwalificatie beschikt in ieder geval door de Belastingdienst erkend wordt :-)

En met deze opsomming denk ik dan gelijk aan het onderwerp samenwerking. Verbeter de wereld, begin bij jezelf was de slogan toch vroeger? Iedereen, maar met name het Nederlandse, donerende of sponsorende publiek is toch gebaat bij één belangenorganisatie voor de non-profitsector die zorgt dat kaf en koren gescheiden blijven en dat de branche op een goede, professionele, ethische en transparante manier als branche fungeert? Of zeg ik nu iets geks? En in de SBF (Samenwerkende Brancheorganisaties Filantropie) geloof ik persoonlijk niet... dat noem ik in goed Nederlands ‘Window Dressing’.